فریم‌های بدنه و بال‌های هواپیما اغلب از طریق فرز جیبی برای کاهش وزن تحت برداشتن مواد تهاجمی قرار می‌گیرند. این «جیب‌های روشن‌کننده» برای کارایی سازه ضروری هستند-اما چالشی پنهان ایجاد می‌کنند: با حذف مواد داخلی، تنش‌های پسماند به‌طور یکنواخت آزاد می‌شوند که منجر به تاب برداشتن یا اعوجاج قطعه می‌شود.
چالش
فرز جیبی استرس ایجاد شده در تولید و گرما{1} را که در انبار جامد به دام افتاده است را کاهش می دهد. بدون کنترل دقیق، این تسکین می تواند باعث انحراف هندسی قابل مشاهده دنده ها، لبه ها یا سطوح نصب شود. برای اجزای ساختاری با دقت بالا، حتی تاب برداشتن جزئی، قطعات را غیرقابل استفاده می‌کند یا نیاز به تعمیر پرهزینه دارد.
رویکرد راه حل
برای مقابله با خطر تغییر شکل، یک تکنیک چند-جانبه توسعه دادیم:
توالی ماشینکاری متقارن
جیب‌زنی در یک الگوی آینه‌ای و متناوب انجام می‌شود-به‌عنوان مثال، جیب‌های فرز از طرف مقابل به صورت متوالی-برای متعادل کردن کاهش استرس و به حداقل رساندن تمایل به پیچ‌خوردگی.
استرس واسطه-تسکین آنیل
بازپخت میانه-در دماهای کنترل شده (~300-400 درجه برای آلیاژهای آلومینیوم، یا سطوح مناسب برای تیتانیوم/آلیاژها) انجام می شود، تنش باقی مانده را قبل از برش نهایی نهایی کاهش می دهد.
پارامترهای کاهش استرس کم-
کاهش درگیری شعاعی، نرخ تغذیه کمتر، و مایع برش سرد با هم ترکیب می‌شوند تا استرس حرارتی و مکانیکی ناشی از برش- را به حداقل ممکن برسانند.
نتایج به دست آمده
تاب خوردگی به کمتر از 0.02 میلی متر در پانل روشن کننده 1 متری در مقابل > 0.1 میلی متر در ابتدا کاهش یافت.
قطعات نهایی با تحمل صافی و مونتاژ بدون کار مجدد مواجه شدند
تاثیر زمان چرخه به لطف برنامه ریزی بهینه بازپخت کمتر از 10٪ نگه داشته شد
هنگامی که اجزای ساختاری بزرگ نیاز به روشن شدن از طریق فرز جیبی دارند، این فرآیند فقط حذف مواد نیست-پیش بینی و مدیریت آزادسازی استرس. از طریق تقارن کنترل شده، عملیات حرارتی، و برش ملایم، ما اطمینان حاصل می کنیم که هر آسیاب جیبی، قطعه را به واقعیت نزدیک تر می کند، نه دورتر از مشخصات.
اگر این با چالش‌هایی که با آن روبرو هستید مطابقت دارد-پیچ در جیب‌های آسیاب شده بزرگ، صافی دقیق در محفظه‌های سازه‌ای-پرونده شغلی خود (STEP یا IGES) را برای من رها کنید و من یک استراتژی مدیریت استرس متعادل متناسب با مواد و ماشین شما پیشنهاد می‌کنم.
