1. سختی کم آلیاژ آلومینیوم
در مقایسه با سایر مواد فلزی، آلیاژ آلومینیوم دارای سختی کمتر و عملکرد برش خوبی است. با این حال، به دلیل نقطه ذوب پایین و شکل پذیری بالا، مستعد چسبندگی بر روی سطح یا ابزار دقیق ماشینکاری شده است و مستعد عیوب مانند فرز است. البته آلیاژهای آلومینیوم عملیات حرارتی یا دایکاست نیز سختی بالاتری دارند. سختی HRC صفحات آلومینیومی عمومی معمولاً کمتر از HRC40 درجه است. بنابراین، در مورد پردازش آلیاژ آلومینیوم، بار ابزار کم است. علاوه بر این، آلیاژ آلومینیوم دارای هدایت حرارتی عالی است، بنابراین دمای برش آسیاب آلیاژ آلومینیوم پایین است، که می تواند سرعت فرز را بهبود بخشد.
2. پلاستیسیته کم آلیاژهای آلومینیوم
آلیاژ آلومینیوم دارای انعطاف پذیری پایین و نقطه ذوب پایین است. هنگام ماشینکاری آلیاژ آلومینیوم با CNC، مشکلات لبه عمیق، عملکرد ضعیف براده برداری و زبری سطح بالا وجود دارد. در واقع، ماشینکاری CNC آلیاژ آلومینیوم عمدتاً منجر به اثرات ضعیف چاقو و زبری می شود. اگر دو موضوع کیفیت تیغه ثابت و سطح ماشینکاری شده حل شود، مشکل ماشینکاری آلیاژ آلومینیوم قابل حل است.
3. ابزار مستعد ساییدگی و پارگی هستند
به دلیل استفاده از مواد نامناسب ابزار، موارد بیشتری از سایش ابزار تسریع در هنگام پردازش آلیاژ آلومینیوم به دلیل مسائلی مانند لبه های میله و تخلیه تراشه وجود دارد. اگر از ابزاری با شکل زاویه چنگک منفی استفاده شود، مستعد رسوب بر روی لبه برش است. در حالی که سختی ماشینکاری را افزایش می‌دهد، همچنین می‌تواند باعث زبری سطح و دقت ماشینکاری به دلیل تجمع تراشه‌ها شود. بنابراین، لازم است ابزاری انتخاب شود که بتواند دمای برش را به حداقل برساند، سطح ابزار جلویی زبری خوبی داشته باشد و بتواند تراشه ها را به آرامی تخلیه کند. ابزاری با لبه برش جلوی تیز و فضای کافی برای براده برداری مناسب است.
